Fris en klassiek.

En met leven zonder onnodig verleden.

Zonder mensen die vooral een andere mindset hebben, namelijk die van de beëindiging van leven. Als dit op een goede manier plaatsvindt is dat heel goed. Met een andere focus, wil je je na 3 jaar liever niet nog onnodig lang door een (culturele) dood bedreigd voelen zowaar.

Onze focus is leven, ook ten tijde van verdriet. En daar zijn we niet alleen bezig met de grootte van het cupje omdat alles betrekkelijk is en een intrinsiek onderdeel van iemands persoon zowaar. Het is jammer dat dat wat een positieve intentie had in artikelen, naar iets is verschoven als zijnde out-of-context, zowaar.

Daar waar men van sondes en een hongersnood soms de vergelijking met een lui lekker land aan het maken is. Dat is niet echt okay. Net zoals de nacht terug willen eisen na een moord op een meisje van 17 jaar voor sommigen denk ik ook wel vraagtekens oproept.

Klassiek. En met een positieve energie. In een team van 2. Vanuit een fris Amsterdam. Daar waar artikelen niet geblokkeerd mogen worden, anymore. Ze zijn al geaccepteerd, dus, extra input is niet meer nodig. Paniek in plaats van positieve energie door letterlijk en figuurlijk ‘Stop’ en ‘Keer om’ borden te plaatsen werkt toch voor iedereen verlammend en zorgt voor het tegenovergestelde van inspiratie  en welzijn. Dat wat je als zorgverlener, maar toch eigenlijk als iedere werknemer die iets goeds neer wil zetten in een organisatie, niet zou wensen denk ik dan maar. Het is als wat ik lees vandaag. Dat een ambacht (wat de geneeskunde natuurlijk ook is) en filosofie, dus de praktijk en denkwerk, goed samen gaan.

Previous
Previous

Inspiratie (3).

Next
Next

Geen spel.