Optimisme (2).

Is niet onbelangrijk.

Wanneer er onnodige haat en strijd ontstaat in de wereld maar ook op kleine schaal. Daar waar de media met een laagje fakery is omringd waardoor er mensen onterecht tegen elkaar worden opgezet. Daar waar mensen waar je de ene dag mee danst, de volgende dag plots iets tegengestelds laten zien. Het is naar om te zien. Vooral wanneer men hiermee (al dan niet met een Trojaans paard) een negatief beeld van een organisatie schetst bovendien.

Ik kijk ernaar uit dat ze hier iets tegen gaan doen en de deals die er zijn gesloten met bijvoorbeeld communicatie in iets inspirerends omzetten zowaar. Met leven. Met sympathie.

Vooral wanneer er niemand uit een organisatie baat bij heeft. Daar komt niks extra’s bij kijken. Al die gedwongen samenwerkingen die wellicht anders op een organische wijze wel (maar wellicht anders, of toch niet) zouden ontstaan lijken nu een vertrekpunt van chaos.

Mensen blijven daarmee in een verleden of andere negatieve bubbel hangen. Het is als de badkuip die ik in de krant zie staan, die zou je toch vooral in de context van vitaliteit en ontspanning en niet met de dood willen bezien.

Opdat de mens, compassie en geen gebruik maken van weer voorop gaan staan.