Media.

Ik kijk uit naar een wat minder explosieve media. Daar waar men smult vanwege inspirerende berichten in plaats van alleen maar onderlinge strijd. Daar komt niks slims, als in artificieel, bij kijken. Positief nieuws is in ieder geval dat enkele thema’s wat méér aandacht krijgen. Thema’s die eerder toch wat onderbelicht waren zo te bezien. Zoals chatboxen die echt geen goede diensten verlenen en waardoor ik nog steeds op bijvoorbeeld mijn hardloopschoenen aan het wachten ben. Of zorg of andere dienstverlenende instanties die niet doen wat je van hen verwachten zou zowaar.  

Die eeuwige herhalingen en mensen die denken dat ze mysterieus zijn wanneer ze een strak truitje aan trekken en anders op het level kind zitten, hebben zelf een probleem denk ik dan maar. Iets wordt er niet mysterieuzer op als je iets steeds met de media wil delen, en elegant en chique is niet alleen maar strak verpakt. Sommigen zetten zichzelf wel te boek, met hun gezichtsmassages en wens om van iedereen een vet, lusteloos konijntje te maken. Dat is niet sympathiek of een voorbeeld van hoe je je als zorgverlener op zou willen stellen denk ik dan maar.  

Respect voor de mensen die wel de zorg voor patiënten voorop hebben staan, als ze dit zijn althans. Wanneer je iemand echt wil helpen of ondersteunen maak je niet gebruik van andermans documenten die is voorzien van vele gezichten om daarmee zelf te gaan profiteren of scoren in bijvoorbeeld de musea. Dat is het tegenovergestelde van compassie, maar zet naar ik wens wel aan tot actie rondom het originele document denk ik dan maar. We keep on running.

#Leven. #Klassiek. #Medische oncologie.