Positieve energie.

Op een gezonde wijze. Zoals een wolf enorme afstanden aflegt, lees ik vandaag in de krant, zonder hier op enige wijze heel bewust mee bezig te zijn. Omdat dit iets is wat blijkbaar intrinsiek aanwezig is.

Zo zou ik met een energie die niet negatief gedempt wordt vooral verder willen exploreren binnen de medische oncologie. Met een vleugje onzekerheid om daarmee mijzelf en anderen te kunnen en willen inspireren. Zonder agressie. Behalve wanneer dit binnen de oncologie een tijdelijke heftige behandeling betreft die de kanker doet krimpen of verdwijnen uiteraard. Ik bedoel al die andere (metaforische) agressiviteit die voor meer mensen vaker wel dan niet tot iets positiefs leiden zowaar.

Met die plaatjes in sneeuw die toch saamhorigheid zouden moeten bestempelen kijk ik er naar uit dat die saamhorigheid in plaats van agressie winnen gaat. Daarvoor hoef je m.i. niet samen te werken maar wel de intentie anderen niet heftig te versperren en, vooruit te blijven gaan. Graag zonder dat hierbij teveel dood en zwartheid (behalve bij rouw en verdriet) wordt meegenomen. In een negatieve bubbel en daarmee uitkomst belanden is toch voor niemand goed. Net zoals het stelselmatig negatief wegzetten van anderen, denk ik dan maar.

Een easy prey? Nee.

Omdat die gedachtegang überhaupt niet eens ontstaat wanneer je niet met vechten en een onderscheid tussen geschiet of gegraaf bezig bent. Maar vooral je passies volgt die tevens niet onder een van beide noemers (geschiet of gegraaf) aan het vallen is. Dan worden mensen niet misbruikt ten tijde van kwetsbaarheid en is er aandacht voor verdriet.                We keep on running.

#Adults. #GGG. #Medische oncologie. #Leven. #Truthoverlies. #Geen gefluit.

Zie o.a. Blog. Energiek. Blog. Geen strijd.