De zon schijnt.
Ik zie dauw boven het water en de wegen zijn nog nat en glad van de regen die er de afgelopen dagen gevallen is. Die gladheid op de wegen wordt nog een graadje forser door de bladeren die er hier en daar als een laagje overheen zijn gedrapeerd. Het is het contrast van gekleurde bomen en de uitglij drab die ze op dit moment op de wegen aan het veroorzaken zijn. Het is relatief rustig. Behalve de honden uitlaters, die uiteraard onder alle weersomstandigheden het huis uit gaan, zijn er weinig mensen te zien. Ik zie honden die aan elkaar snuffelen en zo met elkaar kennis maken. Ik zie baasjes die dit allemaal vermakelijk aan het aankijken zijn.
Thuis zit mijn kat als een bolletje opgerold te slapen en ik moet onbewust denken aan het drama dat er heeft plaatsgevonden in Beekse Bergen zowaar. Hoe kan iets zo zijn misgegaan. Ik moet denken aan media en informatie die toch deels op herhalingen en niet bestaande connecties lijkt te zijn berust. Het is niet de informatie die ik heb en waarop ik handel, denk ik dan maar.
Ik lees in de krant over dierenartsen die een eed afleggen, vergelijkbaar met de eed van Hippocrates. Deze mensen die in het belang van de dieren handelen, zullen die ook vertegenwoordigd zijn bij de Partij van de Dieren zoals ik vandaag zie staan? Ze krijgen in ieder geval wel steeds meer aandacht. Gelukkig maar.
Opdat het leven weer iets meer voorop gaat staan. #Respect. #Survivors. #Truthoverlies.
