Aiai.

Dat is wat ik denk wanneer ik een nieuw stukje tekst plaats en plots alle blogs zijn gehusseld. Het is alsof iemand anders een warrige mind op iemand anders aan het loslaten wil of is. Met het frappante gegeven dat dit het tegenovergestelde van curatief omdenken is. Daar waar ik dit stukje tekst geplaatst had zowaar. Dit doen is niet echt sympathiek.

Dat is ook wat ik denk wanneer ik uren achtereen geen toegang tot mijn memorystick heb, en dan plots weer wel. Wie deze aiai persoon is, is in deze digitale anonieme wereld blijft natuurlijk een geheim. Je gaat er vanuit dat ze hun ware persoon op den duur wel laten zien. Terwijl ik tegelijkertijd denk, gehack is een no go en daarop survivallen houdt geen stand, echt waar. Volgens mij zijn dit de mensen die in 2 werelden leven, en dat is voor je welzijn niet gezond. Geen wonder dat sommigen van hen wat paranoïde kunnen worden of zijn.

Ik denk oprecht het digitale en de gevaren die daarmee samen kunnen gaan, veel en veel meer aandacht mogen krijgen. Voor privacy, gezondheid, bescherming van (intellectueel) eigendom, en zo zijn er nog zo veel aspecten te benoemen in het kader van deze digitalerij.

Niet om de hele wereld te willen beheersen, wel voor vrijheid.

#Klassiek. #GGG. #Medische oncologie. #Amsterdam.