Met 9500 deelnemers stonden we aan de start. Uit binnen- en buitenland. Voorbereid. Ieder op zijn of haar eigen wijze. Met eigen drankjes en hapjes voor onderweg of, juist helemaal niet. Mensen die zich, zoals ikzelf, iedere 5 km lieten verblijden met een opkikkertje via de posten aan de rand van de weg. Goed weer, een mooi parcours, muziek in allerlei versies en vooral veel enthousiast publiek. De ingrediënten om een goede tijd te lopen en van dit evenement te genieten waren daarmee gezet.
Ik hoop van harte dat dit voor de meeste mensen ook zo geweest is. Ondanks dat het rennen misschien niet altijd helemaal zal zijn gegaan zoals bedacht, denk ik dan maar. Omdat je lijf toch iets anders reageerde dan je had voorzien en je - verkrampt - het rennen toch echt even moet vervangen door een wandelgangetje helaas. Dat er dan plots mensen verschijnen die hetzelfde aan het meemaken zijn, en hier net zoveel van balen, is best bijzonder mee te maken. De kilometers langs het strand en terug in de stad hebben daarmee voor mij toch nog een positieve herinnering achtergelaten. En dat het daardoor allemaal een uurtje langer duurde is daarmee een ‘jammer maar helaas’ en vooral ook een positieve boost voor een volgende editie denk ik dan maar.
Het blijft fascinerend waartoe je lichaam in staat is, hoe het reageert wanneer je veel energie aan het verbruiken bent en hoeveel mensen dit allemaal aan het doen zijn zowaar. Het creëert een saamhorigheidsgevoel omdat je weet dat hier best wat voorbereiding voor iedereen aan vooraf is gegaan. Ik heb vandaag weer een stukje gerent, op naar volgend jaar. Dank Den Haag.
Zie o.a.
A. ter Braack. Van water drinken iets heel ingewikkelds maken. Trouw, 4 november 2026.
#Survivors. #Truthoverlies. #Forward.
