Sprookjes.

Sprookjes horen in mijn beleving iets lieflijks hebben. Ze zouden niet iets bedreigends moeten laten zien. Dan is het geen sprookje meer maar zit je op het niveau thriller. Die kunnen natuurlijk ook aangenaam zijn om te lezen, maar dat is niet zoals ons verhaal eruit ziet. Sprookjes eindigen goed. Met uitzondering van de slechterikken: Voor iedereen. Daarom moet er ook niet met sprookjes worden gespot of uit een verleden worden geplot.

Nepnieuws of enigszins kinderachtig teruggaan naar verleden draagt in ieder geval niet bij aan een goed werkklimaat (voor ons Amsterdam) en een goed verhaal. Want het gaat natuurlijk niet om een ‘survival of the fittest’ als hier een competitief element aan wordt gekoppeld, maar om prettige, zelfgekozen mensen en daarmee het ontstaan van een goed werkklimaat en verhaal. Daar waar een optimale gezondheid samengaat met optimaal geneesmiddelengebruik omdat beide zo nauw aan elkaar gerelateerd is.