Survive.

‘Survive after surviving’.

Is wat ik teruglees in een waardevol filmpje die ik voorbij zie komen en waarvoor ik AI ditmaal dank mij met dit logaritme hier naartoe te navigeren. Nu zijn er sommigen die al moeite hebben met de term ‘survive’, laat staan ‘survive after survive’ omdat dit voor sommigen betekent dat je moeite moet doen om te (blijven) leven.

Zo zie ik het zelf gelukkig nog steeds niet.

Ik ben ook niet heel erg bang dat ik me hierdoor in een mijnenveld ga begeven waar de dood wordt omarmt en er soms wel erg snel wordt gezegd dat oncologische patiënten worden overbehandeld (in plaats van dat zij aan het survivallen zijn). Of, waar externen denken te bepalen of je de zwaarte van een ziekte die iemand anders heeft ‘aankan’. Ikzelf ervaar hierbij juist een dynamiek die neigt naar onnodige verzwaring van de thematiek.

Nu kijken wij bewust naar de rol van optimisme, m.a.w. elementen uit de positieve psychologie bij onder andere rouw/verdriet. De menselijke intrinsieke drive om nóg of wéér van een leven te willen genieten zijn elementen die een gezonde survive of vechtlust kenmerken. En is het niet zo dat dit in het leven almaar plaatsvindt? Wanneer je een bepaalde fase doorlopen hebt (of hoe je dit ook zou willen noemen) volgt er regelmatig wel weer iets anders waar je survival tactieken inzetten kunt. Ik zie dit zelf als een gezonde levensdynamiek.        

Daarbij hoop ikzelf toch vooral dat er met een gezonde vechtlust gekeken kan worden naar oorlog en dat sterfte in het ene land niet survival in een andere land weerspiegelt zowaar. Opdat iedereen gaat survivallen, vrede in plaats van oorlog weer voorop gaat staan en iedereen hun hele leven kan blijven leren.  

Zie o.a. Marsman, L. Het tegenovergestelde van een mens. Uitgeverij Pluim (2017) Perel, E. En plus: After we survive, how do we live? Follow the money. Wat maakt onze zorg zo duur?‍ ‍Luister o.a. My piano. F. Paterlini