Arm strong.

Daaraan moet ik denken vandaag.

Omdat iedereen ook onverwacht dood kan gaan, en het hebben van kanker en daarmee omgaan niet in verhouding staat tot de vele overledenen in oorlogsgebieden zowaar. Gelukkig is er meer aandacht voor peace ontstaan en doet niet iedereen alsof er alleen om het gevecht gevochten hoeft te worden.

Net als mensen die anderen (fictief) doodwensen want dat lijkt toch vooral bij te dragen aan de creatie van narigheid. En dat is alles behalve bijdragen aan een goede sfeer en daarmee gezondheid.

Opdat de mensen die na 2 jaar in een verleden blijven hangen de sterkte vinden om door te gaan. De strijd die Armstrong voerde toen hij ziek was, en met hem  op dit moment velen meer, is toch vooral inspirerend. Met daarbij de gedachte dat iedereen op ieder moment plots onverwacht dood kan gaan om daarmee een zwaard van Damokles die patiënten die ziek zijn meemaken, iets lichter te kunnen maken.

Graag in een omgeving waar men niet stelselmatig gebruik maakt van andermans blogjes of rondspied met spyware. Laat iets stoer zijn zonder daar andere mensen of instituten bij te gebruiken, daarmee wordt alles authentiek en daarmee ook ietsjes stoerder denk ik dan maar. We keep on running. #Respect. #Truthoverlies. #Leven.