Arm strong.

Daaraan moet ik denken vandaag.

Omdat iedereen, op ieder moment ook onverwacht dood kan gaan en het hebben van kanker en daarmee omgaan ook vragen oproept bij de vele (plotselinge) overledenen in oorlogsgebieden zowaar. Gelukkig is er meer aandacht voor peace ontstaan en doet niet iedereen alsof er alleen om het gevecht gevochten hoeft te worden.

Het is als mensen die anderen graag (fictief) doodwensen. Dat lijkt toch vooral bij te dragen aan de creatie van narigheid. En daarmee alles behalve bijdragen aan een goede sfeer en daarmee, gezondheid.

Opdat de mensen die na 2 jaar in een verleden hangen de sterkte vinden om door te gaan. De strijd die Armstrong voerde toen hij ziek was, en met hem  op dit moment velen meer, is toch vooral inspirerend en iets om bij stil te staan. Met daarbij graag de gedachte of het gegeven of hoe je dit ook zou willen noemen, dat iedereen, op ieder moment ook plots onverwacht dood kan gaan om daarmee een zwaard van Damokles die patiënten die ziek zijn kunnen ervaren, iets lichter te kunnen maken.

Graag in een omgeving waar men niet stelselmatig gebruik maakt van andermans blogjes of rondspiedt met spyware. Laat iets stoer zijn zonder daar andere mensen of instituten bij te betrekken. Daarmee wordt alles authentiek en daarmee ook ietsjes stoerder denk ik dan maar. We keep on running. #Respect. #Truthoverlies. #Leven.