Geen spel.

Genoeg is genoeg lees ik vandaag in de krant en daar sluit ik me graag bij aan.

Mensen die zelf verantwoordelijk zijn voor naargeestige daden zou je niet als heilig boontje in de media terug willen zien. Of almaar terug zien keren naar andermans, niet van trauma besmet, verleden. Dat is raar. Alsof het veiliger is om je te verschuilen achter andermans verhaal. Alsof men van daaruit gemakkelijker onwaarheden verkondigen gaat. Het is een taal die ikzelf in ieder geval bewust niet spreek en waarvan ik wens dat niemand die hoeft te spreken zo waar.

Dit ontstaat misschien bij een onterecht gevoel van een ‘gebrek aan beter’, dit almaar terug keren naar een verleden. Ik wens de mensen die palliatieve zorg en cultuur als aandachtsgebied hebben veel inspiratie en sterkte toe maar misbruik daarbij asjeblieft niet andermans verleden. Dat is voor al die onderzoekers en zorgverleners niet elegant, maar star denk ik dan maar.

Een laagje extra wreedheid of het aanbrengen van negatief geprik waarover ik vandaag ook lees is best morbide. Daarvan genieten is toch vooral ongezond en verdient in mijn beleving zo min mogelijk publieke aandacht. Behalve om dit te laten stoppen uiteraard.           

#Truthovercruelty. #Luister.