Fris grijs.

Als die van vooruitgang. Dus niet de variant waarbij alles een herhaling wordt van.

Al die herhalingen waar ik zelf ook niet meer op wil reageren, is in mijn beleving niet scherp of sympathiek. Net zoals dat geldt voor het voorleggen van onwaarheden aan anderen zowaar. Dan hoef je ook niet terug, of te zoeken omdat je in een wirwar van verhalen verzeild bent geraakt. Dan is er een eigen verhaal.

Een frisse variant. Met een zon die in de ochtend langzaam aan het opkomen is, met een temperatuur die comfortabel maakt en met een boek waarbij de inhoud en de cover enigszins matchen en je op een positieve in plaats van negatieve manier wordt vermaakt.

Een levende variant. Daar waar er geen gelaagde rokken en onderbroekenlol wordt herhaald en herhaald, en er bij voorkeur niet sprake is van een reservetijd maar een tijd die ten optimale kan worden benut. Om te leven, en het liefst om ook te kunnen genezen.

Zonder digitale stalking van mensen die graag in het midden staan. Daar waar er niet geshuffled wordt met teksten in de media maar waar iedereen met een laagje positieve energie de dag beginnen kan en mag.