Omdenken.

Met woorden.

Dat kan speels, sympathiek zijn, als je hier m.i. op een positieve manier mee bezig bent. Er kunnen ook rare dingen gebeuren, als mensen er heel iets anders bij interpreteren gaan en stadiëring van de laatste fase van kanker bijvoorbeeld plots met suïcide associeren gaan. Dat is wel heel morbide, denk ik dan maar.

De bewoording die er gebruikt wordt naar patiënten toe wanneer zij een al dan niet uitgezaaide vorm van kanker hebben is belangrijk. Iemand (onterecht) een palliatieve diagnose geven kan natuurlijk altijd gebeuren, maar is niet goed. Los van het feit dat dit iets is wat tussen verschillende typen kankers en al helemaal bij verschillende ziekten op een geheel andere manier geïnterpreteerd kan worden, zowaar. Het vraagt veel meer nuance, dat is klip en klaar.

Naast de bewoording (palliatief, curatief) speelt ook de sfeer in het gesprek een rol, en wat je hiernaast nog aan een patiënt zou willen vertellen. Dat mensen vanuit de praktijk hier op een andere manier naar kijken dan vanuit onderzoek, maakt dat er onnodige ruis kan ontstaan. Opdat dit niet ten koste van de zorg zal gaan.