Komkommertijd.

Een klein beetje komkommertijd, zo lijkt, als ik een uitvoerig artikel lees over het dilemma over de tas die wel of niet op schoot moet in de trein.

Je zou toch wensen dat mensen dit van nature doen (als het druk is in de treinen uiteraard). Maar tegelijkertijd zijn er ook nog zoveel thema’s die ook nu niet onder de luchtige thema’s kunnen worden geschaad. Oorlogen, genocide, de discussies rondom de straat van Hormuz, het afknippen van biggenstaarten, et cetera. En ja, ze lijken de afgelopen tijd iets minder aandacht te krijgen inderdaad.

Alsof iedereen behoefte heeft aan wat luchtigheid. Alsof dat goed zal doen voor het creëren van een beetje saamhorigheid. Zoals een evenement als de 4-Daagse. Daar waar het imago nu zo is opgekrikt dat er zelfs steeds meer jonge mensen aan deelnemen zowaar. En ook al is het voor de natuur en deze vierdaagse lopers best goed uiteraard, kijk ik ernaar uit dat die zon toch ook weer snel schijnen gaat.

Dat hoort toch ook een beetje bij komkommertijd. Daar waar vogels gewend zijn aan een hele horde toeristen en je voor je het weet nog vooral een hoorntje in je hand hebt omdat meeuwen er met het ijs vandoor zijn gegaan. Echt waar.