Eerder schreef ik over de slachtoffers, velen, in de huidige oorlog in Gaza. Omdat het gevoelsmatig niet goed voelt wanneer er zo ontzettend veel doden vallen en er niet eens geen tijd meer is voor rouw of verdriet. Daarmee ontstaat er een vicieuze cirkel van enkel narigheid en hardheid omdat je eraan gewend raakt. Dat is regelmatig ook in de media te zien.
Ik schreef dit ook omdat ik me realiseerde hoe groot het verschil is met de aandacht die wij aan ieder persoon in Nederland besteden kunnen die ziek is en waar er de aandacht aan kan worden gegeven die noodzakelijk is. Het staat niet in verhouding met wat er in een oorlog als Gaza gebeurt, en gelukkig zijn er ook steeds meer mensen die dat beseffen en zien zo las ik afgelopen weekend in de krant in o.a. een artikel over pacifisme.
Wij hebben eerder vooral aan willen geven hoeveel verschillende vormen van strijd er zijn, en dat een oorlogsstrijd totaal iets anders is dan een gezonde strijd en wil om te leven die we bij veel patiënten met kanker hebben gezien. Een gezonde vechtlust die kan maken of die je zou willen stimuleren bij mensen zodat ze naast ziek zijn ook het positieve blijven en kunnen zien.
#Healthy fighting. #Optimisme.
