Ups en downs.

Soms kan het waardevol zijn (als dit tenminste niet te lang duurt) om iets negatiefs mee te maken of een negatieve stemming te doorleven omdat je je daarna weer ten volle bewust bent van hoe het ook kan, hoe het beter kan.

Wat daarin tot support is, is dat die stemming bijvoorbeeld heel plots verandert zodat je je daarmee ten volle bewust bent van de nieuwe of andere dynamiek. Daarbij is het om goed terug te kunnen kijken ook essentieel dat je je tegelijkertijd realiseert dat je hierna (gelukkig) weer in die positieve situatie zit.

Ik zeg dat omdat een verandering in stemming normaliter geleidelijk verloopt en jij en je omgeving dit dan niet of maar lichtelijk opmerken. De COVID pandemie, waar we samen steeds geïsoleerder raakten, is een voorbeeld. Mensen die ernstig ziek zijn en waarvan de omgeving niet altijd weet hoe te reageren kunnen een ander voorbeeld zijn zowaar.

Inloophuizen voor kanker zijn een voorbeeld om bijvoorbeeld dit ‘allene’ gevoel die patiënten kunnen ervaren weg te halen door lotgenoten contact. Eerder schreven wij over gevoelens die samen gaan met verdriet en dat je behalve droefheid ook andere aspecten kunt ervaren die een extra belemmering kunnen vormen zoals het hebben van minder energie, motivatie, een gevoel van machteloosheid, extreme eenzaamheid of een verminderd gevoel van zelfvertrouwen die normaliter wel altijd aanwezig is.

Zie o.a.                                             IPSO