Vlinders.

Zoals de zachte nachtgeluiden, Stil kunnen komen dwalen in je droom, Brengen gedachten je soms in beweging.

Dat moeders ook dood kunnen gaan. Dat vaders wel eens kunnen huilen. En dat je nooit helemaal weet wat er komen gaat.

Hoe kun je een gedachte laten zwijgen? Het zijn net vlinders: Kun je vlinders slaan?

Je wilt gewoon dezelfde zijn. En dat niemand weg zal gaan.

Dit gedichtje kwam ik even geleden tegen en kan in bepaalde fases van verdriet denk ik goed iemands gedachten vangen. Net zoals je in een latere fase van verdriet het leven graag weer op wil pakken.