Een groepje.

Die zich in de media laten zien. Wisselend van samenstelling wellicht. Via andere figuren. Waarvan je soms wellicht toch een beetje denkt, dit zou je niet altijd in de media willen zien. Zelfs als je van defensie bent zou je toch niet iedereen een bommenregen willen tonen.

Gezonde mensen, gezonde geest en veel minder oorlog maar peace in plaats van strijd, is wat ik toch blijf geloven. En wanneer ik al die zwartheid zie, ga ik – niet naïef – wel terug naar mijn eigen sprookje. 

Daar waar er wel trollen en andere slechterikken voorkomen, maar in een heel lage dosis en niet al te prominent. Omdat sprookjes goed eindigen. Daar komen geen vreters (wat al niet mijn woordkeuze zou zijn) bij kijken. Ik zou daar ook eerder de mensen die alleen gericht op geld zijn onder willen laten vallen, en niet andersom, zo waar.

Een eigen leven waar respect niet afgedwongen hoeft te worden, en we met eigen mensen, vrijwillig doortoeven is voor mij het ideaal. Mensen die daartussen interrumperen laten daarmee ongewenste en daarmee onvrijwilligheid zien, en sluiten niet goed aan. Dit gaat om een trein die is gericht op welzijn. Voor iedereen.

Daar hoef je niet creatief om het creatief voor te zijn. Daarmee verdwijnt tenslotte het creatieve en krijgt iets alleen maar een verleden of seksuele onderlaag. Opdat ze in plaats van deze klusjes iets doen wat tot eigen inspiratie leidt dan hoef je ook niet creatief te zijn want dat is er dan al, zo waar. Dat is niet traag, en zorgt voor veel minder ongezonde strijd.

Zie o.a. Blog Verwondering.