Verwondering.

Toen ik gisteren aan het rennen was, zag ik een zwaan langzaam vanuit het water opstijgen, zoals de schiphol reclame van jaren geleden. Het durende even. Net zoals dit bij een echt vliegtuig het geval is voordat de zwaan van een gespetter en geloop over water langzaam half en toen volledig in de lucht aan het vliegen was. Het was een fantastisch gezicht. Punt.

Ik had en heb hier geen dubbele lagen bij. Maar, omdat ik destijds deze reclame van jaren geleden ook zo mooi vond was dat wel wat er direct bij mij opkwam. Statig, zeker, stabiel zag ik deze vogel vliegen. Alsof iedereen mee mocht kijken van wat er aan het gebeuren was. En misschien is dat ook wel wat me intrigeerde. Dit is ook iets waar iedereen van mág meegenieten deze prachtige plaatjes die iedereen – everywhere – kan en mag zien. Daar komt geen wens om (digital) privacy bij kijken.

Ik wens dat men zich iets meer hier op richten gaat, en anderen (digitaal) met rust laat zodat we geen kopie worden van sommige Aziatische landen denk ik dan maar. Daar komt geen status, die door dit te benoemen door diegenen die dit ambiëren al een beetje aan het dalen is, bij kijken. We keep on running, zonder onnodig verleden.  

#Gray oncologic areas. #Optimisme. #GGG. #Amsterdam. #Truthoverlies. Zie o.a. Ochtenvroeg. De groep.                                                           Kranten. GGG.

Previous
Previous

Pluk de dag.

Next
Next

Peace (3).