Gedachten.
Gedachten komen en gaan. Observaties komen en gaan.
Ik zie mijn vis die vrolijk voorbijzwemt en af en toe een blubje aan de oppervlakte laat horen. Ik hoop dat de zwarte plekjes die ik op de huid zie snel weer, zoals wel vaker gebeurt, verdwijnen gaan. Ik observeer mijn kat die languitgerekt van de warme afwasmachien een nieuwe plekje heeft ontdekt boven op de kast. Dat kan met een blijkbaar toegenomen springkracht. Ik observeer de lucht waar nu eigenlijk niet heel erg veel aan te zien is. Een grijze massa waar in ieder geval geen regen uitkomt, zowaar. Qua weer is het daarmee niet de meest enerverende dag van het jaar. Het is iets om weer even aan te wennen, want, dit gaat vast nog wel vaker voorkomen zo in het najaar.
In deze ochtend heb ik een klein stukje gerend, en merk nu dat dit advies om dit toch even te doen na een lange run de dag ervoor mij inderdaad in een fittere staat van zijn brengt.
Ik ben aan het mijmeren over een boek dat ik lees waarvan de eerste druk in 1926 was en daarmee alweer 100 jaar oud. Het is een boek waarvan de alledaagse beslommeringen en humor in mijn beleving niet onderdoen voor 2026 zowaar. Ik ben ook aan het mijmeren over een bijdrage in MC over het verschil tussen onveiligheid en kritische feedback. ‘Onveilig is als een aios via een omweg hoort dat de opleider negatief over haar heeft gepraat met een collega-opleider. Onveilig is als een aios door de praktijk loopt en assistenten in negatieve termen over haar hoort praten. Onveilig is als de professionele positie van de aios structureel wordt ondermijnd.’ Eigenlijk ging het er in deze bijdrage juist om dat de term onveiligheid soms wat wordt misbruikt wanneer (in dit geval een aios) feedback krijgt die niet alleen maar positief is. Dat dat ook kan gebeuren geloof ik graag. Maar, dat er ook meer aandacht mag komen voor onveilige culturen, en hoe je hier als buitenstaander (zonder hier zelf de dupe van te worden) iets over uit kunt dragen om bijvoorbeeld die cultuur te willen verbeteren, helemaal.
Een prettig werkklimaat is toch de basis van welzijn voor ons allemaal. Ik blijf me soms verbazen over alles wat ik zie in de media. De manier waarop mensen soms negatief worden weggezet is geen staaltje klasse, denk ik dan maar. Alsof sommigen deze negatieve vibe nodig denken te hebben om zelf te kunnen floreren zo waar. Het is daarbij ook niet echt een vorm van progressie want het is vaak een porren in verleden en veel copy-paste helaas.
Gelukkig zijn er ook altijd mensen die al dan niet anoniem een tegengeluid laten zien. Of, respect blijven tonen zowaar. Dat is denk ik een verademing in ieder werkklimaat.
Zie o.a. De Jong, M. Kritiek krijgen is niet hetzelfde als onveilig zijn. Medisch Contact, 8 september 2026.
