Het is er het weer voor. De zon schijnt en telkens weer ontstaan er lokale buien. Voor het eerst sinds tijden zie ik een regenboog die dan in een mum van tijd ook weer verdwijnt. Ik ben me aan het afvragen of ik hier blij mee moet zijn. Zo tussen de regenbogen doorlopen was ook wel weer een grappige ervaring zo waar. Maar dat het droog is, is toch vooral ook aangenaam. Hoe zal het met de boeren gaan? Zijn ze nog aan het bijkomen van afgelopen regenvrije zomer, of hebben ze zich vooral weer klaargemaakt voor het najaar?
Dit weekend liepen er nog vele koeien in de weides rond en een aflevering van ‘de Boer, de broer, de zus en de ziekte’ komt er in me op. Over alles wat er in de landbouw (en zoals dat waarschijnlijk ook in andere domeinen plaatsvindt) gebeurt en waar voortschrijdend inzicht kan laten zien dat iets wat er plaatsvond gezondheidstechnisch niet altijd bijdragend was. Het is als sommige lange termijn effecten van kankerbehandeling die pas vele jaren later aan het voetlicht kunnen worden gebracht. Het is als een neveneffect die je niet had voorzien maar die niet iets (onverwacht) positiefs heeft voortgebracht.
Is het er de tijd voor?
Ik lees naast allerlei positiefs of prettig informatief ook bijdragen waarover ik me verbaas vanwege de negativiteit en de stelselmatige herhalingen. Komt het doordat sommigen zich in een nieuw seizoen of minder zon minder aan inspiratie en creativiteit op kunnen doen? Ik hoop dat sommige grappen zullen worden teruggebracht naar iets wat iedereen alleen maar vreugde brengt in plaats van die vorm van humor waar altijd iemand anders de dupe moet zijn. Daar is het volgens mij ook de tijd voor.
#Survivors.
