Fantasie.

Ik kijk TV-fragmenten en die zijn voor mij ditmaal niet per sé fijn en al helemaal niet eerlijk. Het is misschien ook wel niet mijn vorm van humor, als ik mensen elkaar zie vermoorden en dat men daar dan van geniet omdat dit lekker rauw is, zowaar. Dat is absoluut iets persoonlijks of je daar van genieten kunt of niet.

Ik streef daarbij zelf in ieder geval niet naar het beste en ook naar niet naar het slechtste en zal zelf al helemaal geen complexiteiten om mij heen creëren gaan. Het gaat om mensen die zichzelf te boek zetten door te zijn blijven steken in een verleden tijd. Alles is fake, tot aan een ‘diepe’ sorry aan toe.

Iedere dag een stukje beter in onze eigen trein en in een team van 2 (man, vrouw) waar we onze eigen brug vormen en met het leven zowaar. Het lukt anderen (gelukkig) niet helemaal om enerzijds een kasteel neer te halen, terwijl je er anderzijds zelf onderdeel van wil zijn. Hetzelfde geldt voor onze trein.

Zonder upgrade, maar juist een lichte downgrade waardoor niet alleen de dood op de voorgrond staat maar bovenal leven. Daar waar we patiënten van optimaal welzijn willen voorzien in alle stadia van hun leven. Dat schuurt niet. Opdat moderne, bologige, elitaire meisjes hun thema vinden vanuit hun eigen trein.

#Amsterdam. #Adults. #Leven.