Respect.

Vanuit de medisch specialistische oncologie. Daar waar je vasthoudt en loslaat, afhankelijk van de fase waarin je je bevindt en de behandelbeslissing die er genomen moet worden, uiteraard. Een eigen trein en brug vormend, zonder voortdurend en storend gepiep en gemuis. Zonder mensen die pretenderen je te helpen maar trachten je klein kleiner kleinst te maken. Dat is niet normaal. Dat is geen support, geen zorg en ook geen compassie maar iemand neerhalen zowaar.

Dan kun je nog zulke ogenschijnlijk mooie boeken faciliteren maar dan spreekt de inhoud boekdelen en is dit voor niemand bijdragend, maar hard en onwaar.

Fantasie die het liefst fantasie blijft en niet een eigen leven leeft in de realiteit vanuit een eigen geïnitieerde strijd. Zo is het (voor mij althans) niet meer dan logisch dat je iemand support ten tijde van verdriet, maar als men dat vervolgens gaat gebruiken en misbruiken valt daarmee alles in het niet. Het is ook de vraag of zoiets ethisch verantwoord is wanneer je dit doet door psychologische trucjes toe te passen waardoor je bijvoorbeeld serotonine en dopamine opvliegen laat.

#Optimisme. #GGG. #Amsterdam. #Medisch specialistische oncologie. #Leven.

Zie o.a. Gray oncologic areas.